สำนักพิมพ์ รัตมาบุ๊คส์ Story Love Sweet

เว็บบอร์ดพูดคุยทักทายตัวอย่างบทนำ บ่วงรักจอมมาเฟีย
ผู้เขียน : tonkhowรัตมา   หัวข้อ : ตัวอย่างบทนำ บ่วงรักจอมมาเฟียอ่าน 1011 / ความคิดเห็น 0
รูปประจำตัว
tonkhowรัตมา
  • 150 กระทู้ที่เริ่มไว้
  • 24 เมษายน 2556
รูปไอคอน
หัวข้อ : ตัวอย่างบทนำ บ่วงรักจอมมาเฟีย
31/10/2556 0:40:00

เอาตัวอย่างมายั่วสมาชิก ตอนนี้กำลังปั่นตาตั้งเลยค่ะ

จะเขียนพระเอกไม่โหด ทำไมกลายพันธุ์เป็นแบบนี้ไปได้เนี่ย

สงสัยยายคนเขียนมีดีเอ็นเอโหดในตัวเยอะแน่เลย

 

บทนำ

หลังจากที่ลาธีน่าลืมตาตื่นขึ้นมาในห้องก็มองไปทั่วบริเวณว่าตนเองอยู่ที่ไหนกันพลันก็พบว่ารู้สึกคุ้นๆ กับห้องดังกล่าว นั่นเพราะตนเองเคยเห็นมันก่อนหน้านี้ เพราะหญิงสาวเคยมาเที่ยวและอยู่ที่นี่เกือบสองอาทิตย์ทีเดียว หญิงสาวพลางนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ด้วยความงุนงงสงสัยว่าทำไมตนเองถึงมาอยู่ที่นี่ได้ พลางนึกย้อนเหตุการณ์ว่าตนเองกำลังอยู่ในงานเลี้ยงแห่งหนึ่งกับพี่ชาย แต่เธอก็รู้สึกเบื่อหน่ายจึงเดินออกมายังด้านนอก

 

อยู่ๆ ก็รับรู้ว่ามีบางอย่างมาโปะยังใบหน้าของตนเอง ลาธีน่าพยายามดิ้นเพื่อจะหนีให้พ้นสถานการณ์นี้ นัยน์ตาของเธอแสดงความหวาดหวั่นด้วยความหวาดกลัว พยายามที่จะหาทางช่วยเหลือตนเองให้ได้ แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่มีประโยชน์อะไร เมื่อจู่ๆ ร่างนวลก็ทรุดกายลงไปพร้อมกับอาการไร้ซึ่งเรี่ยวแรง สลบไปเพราะฤทธิ์ยาเมื่อครู่นี้ เสียงหนึ่งดังขึ้นมาให้ได้ยินอย่างชัดเจน

 

“ตื่นแล้วเหรอนังฆาตกร”

 

เป็นสรรพนามที่ถูกจิกเรียกด้วยความเกลียดชังอย่างมากกมาย หญิงสาวหันไปมองยังที่มาของมันก็พบกับร่างแกร่งของบุรุษที่ตนเองคุ้นเคยอย่างดี โดยเฉพาะหัวใจของตนเองที่รับรู้ว่ามีเขาอยู่ข้างในมาโดยตลอด แม้ว่าอีกฝ่ายจะเกลียดชังตนเองมากเพียงใดก็ตามที แต่เธอก็ยังรักและคิดถึงเขาไม่เปลี่ยนเช่นเดิม

 

“พี่นิโคไล” เป็นชื่อที่เธอจดจำได้เป็นอย่างดีทีเดียว

 

“คิดว่าทำผิดแล้วจะลอยนวลง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ ถึงเธอจะรอดพ้นจากเงื้อมมือกฎหมายเพราะอิทธิพลของพี่ชายมาเฟียชั่วๆ ของเธอ แต่ฉันจะไม่ยอมให้มันเป็นอย่างนั้นโดยเด็ดขาดในเมื่อกฎหมายเอาผิดเธอไม่ได้ฉันนี่ล่ะจะเป็นคนเอาผิดเธอเอง เธอมันเป็นผู้หญิงที่ร่านไม่เลือก ไม่นึกเลยว่าน้องของฉันจะต้องมาเสียใจเพราะผู้หญิงชั่วๆ อย่างเธอ”

 

“ฉันไม่ตั้งใจจริงๆ นะคะพี่นิโคไล ถ้าฉันรู้ว่ามัลโรจะคิดสั้นอย่างนี้ฉันคงไม่บอกเลิกกับเขาหรอกค่ะ”

 

หญิงสาวยอมรับผิดอย่างไม่ปฏิเสธ เพราะความจริงเรื่องเลวร้ายนี้ตนเองเป็นคนทำให้เกิดขึ้นทั้งนั้น วงหน้านวลส่ายไปมาจนเส้นผมกระจายและยุ่งอย่างไม่เป็นทรง หากทว่าแทนที่เขาจะเชื่อในสิ่งที่เธอพูดกลับตวาดใส่เสียงดัง

 

“เธอมันเป็นนังปิศาจ ถ้าเธอไม่เข้ามายุ่งกับน้องชายของฉัน มัลโรก็คงไม่ตายหรอก ทำไมนะมัลโรถึงต้องมาตายเพราะผู้หญิงสำส่อนอย่างเธอด้วยกัน ทำไมถึงไม่รู้เท่าทันเล่ห์เหลี่ยมของเธอเหมือนกับฉัน”

 

“ฉันเสียใจค่ะ ฉันไม่คิดว่าเรื่องมันจะเป็นอย่างนี้”

 

“คำเสียใจของเธอน่ะมันไม่มีค่าอะไรสำหรับฉันเลย” นัยน์ตาของนิโคไลมองเธออย่างเกลียดชัง

 

“คุณจะให้ฉันชดใช้อะไร ฉันยอมทุกอย่างค่ะ”

 

“ถ้าฉันบอกว่าอยากให้เธอตายตามมัลโรไปล่ะเธอทำได้รึเปล่า” เขาบอกถึงสิ่งที่ตนเองต้องการออกไป ลาธีน่าร้องไห้ออกมาอย่างมากมาย

 

“ให้ฉันทำอย่างอื่นแทนได้ไหมคะ” หญิงสาวไม่สามารถทำตามที่เขาต้องการได้ เพียงเห็นแววตาหวาดหวั่นของอีกฝ่าย นิโคไลก็พูดอย่างเยาะเย้ยใส่

 

“ทำไม กลัวตายเหมือนกันล่ะสิ แล้วเวลาทำให้คนอื่นตายทำไมถึงไม่คิดบ้าง หรือว่าเธอไม่เคยมีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีอยู่ในสมองเลย คงจะมีความสุขสินะที่หลอกให้ผู้ชายโง่ๆ ทั้งหลายมาหลงรักจนหัวปักหัวปำ เธอมันเป็นผู้หญิงสารเลวจริงๆ ทำตัวเหมือนโสเภณีชั้นต่ำ น่ารังเกียจที่สุด” ซึ่งประโยคที่เขาเอ่ยก็ทิ่มแทงหัวใจของตนเองเช่นเดียวกัน

 

“ฉันขอโทษค่ะพี่นิโคไล”

 

“ขอโทษอย่างนั้นเหรอ แล้วทำให้มัลโรฟื้นขึ้นมารึเปล่ากัน ในเมื่อเธอไม่ยอมตาย ฉันนี่ล่ะจะเป็นคนทำให้เธอตายเอง”

 

ชายหนุ่มกล่าวด้วยคำพูดอาฆาต พร้อมกับก้าวเข้ามาหา ลาธีน่าเกิดความหวาดกลัวมากจึงวิ่งออกไปยังด้านนอกในยามที่ฝนกำลังตกอย่างหนัก เพราะกลัวว่าเขาจะฆ่าตนเอง เมื่อนิโคไลมองเห็นเธอวิ่งหนีไป ชายหนุ่มก็ก้าวตามหลังไปทันทีด้วยแววตาที่แสดงความโหดเหี้ยมอย่างมาก

 



เฉพาะสมาชิกเท่านั้นที่สามารถแสดงความคิดเห็นได้ กรุณา "เข้าสู่ระบบ" ก่อน เข้าสู่ระบบ
 
Online:  31
Visits:  670,566
Today:  160
PageView/Month:  44,674