สำนักพิมพ์ รัตมาบุ๊คส์ Story Love Sweet

เว็บบอร์ดเพลิงสวาทเจ้ามาเฟียตอน 8 หลอกล่อให้ปล่อยตัว
ผู้เขียน : tonkhowรัตมา   หัวข้อ : ตอน 8 หลอกล่อให้ปล่อยตัวอ่าน 962 / ความคิดเห็น 0
รูปประจำตัว
tonkhowรัตมา
  • 150 กระทู้ที่เริ่มไว้
  • 24 เมษายน 2556
รูปไอคอน
หัวข้อ : ตอน 8 หลอกล่อให้ปล่อยตัว
22/4/2558 12:24:00

 

ตกลงให้เธอพักที่นี่นั่นแหละวิคเตอร์ ฟ้าย้ายไปนอนที่ห้องอื่นก็ได้ค่ะ เผื่อคุณอยากจะเปลี่ยนบรรยากาศ สาวผมบลอนด์น่าจะถูกสเปคของคุณมากกว่าผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างฟ้า

เธอกัดฟันเอ่ยลองใจชายหนุ่ม ทั้งๆ ที่ภายในใจนองน้ำตาหากเขาเลือกตามที่เธอเสนอแนะให้ เมื่อในอดีตคู่ควงของวิคเตอร์ มารินมักจะมีรูปร่างหน้าตาแบบผู้หญิงที่มาใหม่แทบทั้งสิ้น

ซิเฟียร่าลุ้นระทึกหากวิคเตอร์เกิดประชดแม่นั่นขึ้นมา เธอจะทำให้เขาส่งหล่อนกลับภายในค่ำคืนนี้ ด้วยเสน่ห์ในตัวของเธอเอง ไม่ว่าเขาจะต้องการรูปแบบไหนเธอจะตามใจทุกอย่าง จะนอกห้องในห้อง หรือที่โล่งแจ้งเธอไม่เกี่ยงเมื่อคู่นอนคือวิคเตอร์ มาริน

วิคเตอร์กัดเนื้อในอุ้งปากกลั้นเสียงหัวเราะเอาไว้สุดฤทธิ์ เขากอดอกมองภรรยาแสนรักที่เอ่ยประชดด้วยสายตาสุขุม ไม่มีทางหรอกที่เขาจะทำเช่นที่เธอพูด สิ่งที่ชายหนุ่มมุ่งมั่นมีเพียงอย่างเดียวทำให้หญิงสาวยอมรับในตนเองให้ได้ทั้งตัวกับหัวใจ และยินดีที่จะอยู่กับเขามากกว่าไอ้กระจอกนั่น

ฑิฆัมพรเจ็บจี้ดๆ ในอกเมื่อเธอยื่นข้อเสนอให้วิคเตอร์แล้วเขาเงียบกริบจนเธอใจไม่ดี เขาคงกำลังลังเลเมื่อผู้หญิงที่มาใหม่รูปร่างอวบอัด สัดส่วนในตัวเธอยวนตาไม่ว่าจะเป็นหน้าอกหน้าใจตูมเต่ง อวบอัดจนแทบจะล้นทะลักออกมาจากเสื้อโค้ท

เอวบางๆ สะโพกผายและดูเหมือนว่าเธอจะเจนจัดพอตัว ใบหน้างามหยดแต่งแต้มสีสันจนงดงาม ผิดกับเธอที่มีเพียงแป้งฝุ่นบางๆ บนใบหน้า ไม่มีกระทั่งลิปสติกทาปากดีแต่ว่าภายในกระท่อมติดฮีตเตอร์จนเธอไม่ต้องกลัวว่าริมฝีปากจะแห้งเพราะอากาศอบอุ่นเพียงพอ

คุณก็รู้นางฟ้า ว่าผมไม่มีวันส่งคุณกลับอยู่แล้ว ซิเฟียร่าถ้าอยากอยู่ก็หาห้องเองก็แล้วกันนะ อยากนอนห้องไหนก็เชิญบริการตัวเองได้เลย

เขาบอกผู้มาเยือนแบบไม่ได้ใยดีเท่าใดนัก พร้อมกับฝ่ามือหนาเอื้อมไปฉุดข้อมือเล็กๆ ของฑิฆัมพรแล้วจึงลากเข้าห้องนอน โดยที่คนตัวเล็กพยายามฝืนไว้สุดตัว

ปล่อยฉันนะวิคเตอร์

อย่าพยายามไล่ผมเลยยาหยี ให้ผมอยู่ใกล้ๆ คุณนั่นล่ะดีที่สุด อย่าพยายามพิสูจน์ผมโดยการหลอกล่อให้ผมหลงทางเพราะมันไม่มีวันสำเร็จ

วิคเตอร์วางหน้าผากตัวเองแนบหน้าผากนูนเด่นของฑิฆัมพรเขาเอ่ยออกมาด้วยหัวใจปรารถนาทั้งดวง หวังให้เธอเข้าใจและเห็นความจริงใจจากเขาบ้าง

น่าแปลกคนอย่างวิคเตอร์ไม่เคยง้องอนใคร แต่กลับง้องอนเธอเพียงเห็นวงหน้านวลบนเครื่องบิน

และเขาก็พยายามทำทุกทางให้เธอรับรักของตนเอง แต่อีกฝ่ายกลับหนีเขาไปแต่งงานกับไอ้หน้าจืดนั่นซะนี่ คนอย่างวิคเตอร์ไม่มีวันยอมเสียสิ่งที่ตนเองต้องการไปให้คนอื่นอย่างเด็ดขาด

ฝ่ามือใหญ่เคลื่อนที่มากระชับท้ายทอยของฑิฆัมพรโดยเขาบีบบังคับเธอกลายๆ ให้แหงนเงยใบหน้าขึ้นรับจุมพิตจากเขา ริมฝีปากหนาหยักปิดทับกลีบปากอิ่มก่อนจะเริ่มบดเคล้าอย่างนุ่มนวลอ่อนหวานและค่อยๆ ทวีความหนักหน่วงขึ้น

ใช้ความเชี่ยวชาญที่มีค่อยแย้มกลีบปากหวานฉ่ำของคนตัวเล็ก ก่อนจะส่งปลายลิ้นร้อนเข้าไปเก็บเกี่ยวความหวานล้ำในอุ้งปากนุ่มละมุน รสชาติหวานหอมมันช่างยาวนานจนเธอแทบหายใจไม่ทัน เมื่อเขาถอนริมฝีปากออกไปเธอจึงรีบสูดลมหายใจเข้าปอดหนักๆ

แต่วิคเตอร์หรือจะพอใจแค่นั้นเขาค่อยๆ เลื่อนปลายจมูกสูดดมความหอมละไมจากซอกคอระหง กลิ่นหอมอ่อนๆ ของแป้งกระป๋องมันช่างเย้ายวนใจเขายิ่งนัก

จึงค่อยๆ ไต่ตามเนื้อนวลไปเรื่อยๆ โดยที่ฑิฆัมพรให้ความร่วมมือด้วยดีเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสอันชวนหลงใหลกับบทพิศวาสหวามที่แม้จะต่อต้านเพียงใดแต่สุดท้ายก็หลอมละลายไปกับจูบของเขาทุกครา

ริมฝีปากร้อนๆ ขบเม้มลาดลำคอระหงที่หอมกรุ่นทิ้งรอยรักไว้บนร่างกายของเธอเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของแบบที่ไม่เคยทำกับใครมาก่อนในชีวิต

สังเวียนรักอันดุเดือดสมัยหนุ่มๆ เปรียบไม่ได้เลยกับรสรักที่ได้จากผู้หญิงคนนี้ ฑิฆัมพรอ่อนหวานไร้เดียงสา เธอยอมเดินตามเส้นทางที่เขานำพาแบบกล้าๆ กลัวๆ

แต่นั่นเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งในตัวเธอ ที่ทำให้เขารู้สึกเป็นผู้นำ ได้ใช้ประสบการณ์ที่เรียนรู้มาสั่งสอนให้เธอเรียนรู้ไปพร้อมกันกับเขาเอง

มือหนาสอดหายไปใต้เสื้อเชิ้ตตัวโคร่ง เขาควานหาสิ่งที่ต้องการและรีบกอบกุมมันไว้ในอุ้งมือ ทรวงสล้างขนาดเหมาะมือและเต่งตึง ปลายยอดหดเกร็งตั้งชูชันจนเขาอดใจไม่ไหว ใช้ปลายนิ้วสะกิดเบาๆ จนฑิฆัมพรผวาเยือกๆ ตัวสั่นระริก

ความคิดของเธอกระเจิดกระเจิงจากที่จะขัดขืนเพราะกำลังเข่นเขี้ยวเขาเต็มทน แปรเปลี่ยนเป็นคล้อยตามไปเสียง่ายๆ เมื่อความต้องการภายในพลุ่งพล่าน ช่องท้องบีบรัดและรู้สึกหวิวไหวในอก

วิคเตอร์ช้อนเรียวขาเพรียวขึ้นจากพื้น เขารีบเดินตรงไปยังเตียงกว้าง

วางเรือนร่างอวบอัดกลางเตียงด้วยความทะนุถนอม เขาทาบทับเรือนกายอวบอุ่น ร่างสูงแนบสนิทกับร่างกายของเธอทุกสัดส่วนจนเธอรู้สึกได้

ว่าตัวตนของเขาพร้อมที่จะออกฤทธิ์กับเธออีกครั้งหนึ่ง เมื่อไอร้อนจากกายใหญ่แผ่กำจายออกมาจนเธอรับรู้ได้

อย่า! มีคนอื่นอยู่ข้างนอกเสียงกระซิบห้ามเบาๆ วิคเตอร์จึงยิ้มตอบ รอยยิ้มหวานเชื่อมและแฝงไปด้วยแววปรารถนา

ซิเฟียร่าสะดุ้งเฮือก เธอรีบร้อนผลักประตูที่เปิดแง้มเอาไว้ให้ปิดลง แม่นั้นรู้ได้ยังไงว่าเธอกำลังแอบมองอยู่ และที่สำคัญความต้องการในตัวพลุ่งพล่านเมื่อมองเห็นการโรมรันพันตรูแบบประชิดตัว

วิคเตอร์เปลี่ยนไปมาก เขาไม่เคยแลกจูบกับคู่ขาคนไหนมาก่อน แต่เท่าที่เธอเห็นเขาวนเวียนจุมพิตริมฝีปากของเจ้าหล่อนแบบไม่รู้เบื่อ บทรักที่เธอเคยได้รับจากวิคเตอร์นั้นทั้งเถื่อนและรุนแรง

แต่ที่ทำกับแม่สาวในห้องมันดูเนิบนาบอ่อนโยนละมุนละไม จนเธอแอบริษยาไม่ได้เมื่อดูเหมือนว่าวิคเตอร์จะมีความรู้สึกพิเศษกับแม่สาวคนนั้นมากกว่าทุกๆ คน

ไม่ได้การแล้ว ถ้าชักช้าวิคเตอร์หลุดมือเราแน่ ต้องหาทางส่งข่าวให้คนของลีมัสแอร์ไลน์รู้ จะได้มาพรากเขาสองคนออกจากกัน ซิเฟียร่าไม่มีทางยกคุณให้ใครง่ายๆ หรอกค่ะ

ภายนอกคิดการร้ายกำลังหาทางส่งข่าวสุดความสามารถ แต่ภายในห้องกำลังร้อนระอุไปด้วยเพลิงพิศวาส ริมฝีปากอิ่มบวมเจ่อด้วยฤทธิ์จุมพิตที่ยาวนาน แต่เธอก็ยังโอบเรียวแขนที่ลำคอเขา ดึงลงมาอีกครั้งและเป็นฝ่ายเริ่มต้นจูบเขาด้วยตัวเองครั้งแรก

วิคเตอร์ตื่นเต้นสุดชีวิต เขาพริ้มเปลือกตาหลับลงซึมซับความหวานละมุมละไมที่ฑิฆัมพรมอบให้ด้วยหัวใจพองฟู รสจุมพิตไม่ได้ร้อนแรงเหมือนคู่นอนคนอื่นๆ

เธอไม่คุ้นเคยช่ำชองจึงเงอะๆ งะๆ แตะสะเปะสะปะไปทั่ว แต่เขากลับให้ความรู้สึกดีกว่าทุกๆ ครั้งบทรักร้อนๆ เมื่อต่อจากรสจูบหวานหอมนี้ ฑิฆัมพรสะท้านเฮือกทุกๆ ครั้งที่วิคเตอร์ถาโถมเข้าใส่

เขาคำรามเสียงก้องควบขับเต็มแรงที่มี เร่งจังหวะอย่างร้อนแรง เมื่อประตูสวรรค์แย้มเปิดออก ร่างอวบอุ่นทรุดฮวบกรีดร้องเสียงก้อง เมื่อก้าวกระโดดขึ้นไปบนฝั่งฝันได้แบบสะท้านทรวง      วิคเตอร์รีบตะกายตามเธอไปติดๆ ร่างกายสุขซ่านและทรุดร่างแนบกับอกอิ่มที่สะท้อนขึ้นสะท้อนลง ลมหายใจเป่าหอบระส่ำ เหนื่อยหนักกว่าการวิ่งออกกำลังกาย 2-3 ชั่วโมง

ทั้งสองคนหลับไหลไปพร้อมกับรอยยิ้มอ่อนๆ ที่ยังคงค้างอยู่บนใบหน้า ค่ำคืนแสนสุขก่อนพายุจะโหมเข้าใส่ มันเป็นการลองใจของสิ่งศักดิ์สิทธิ์หรือเป็นวิบากกรรมที่ทั้งสองคนต้องพบเจอ เพื่อพิสูจน์ความมั่นคงของทั้งสองคนโดยแน่แท้...

 

กลางดึกสงัดฑิฆัมพรขยับตัวเข้าหาไออุ่นแบบอัตโนมัติเมื่อตลอดเวลาที่อยู่ยังกระท่อมในฝันเธอได้ไออุ่นจากร่างกายของวิคเตอร์มาตลอด แต่...พื้นที่นอนข้างตัวเย็นยะเยือก

แสดงให้รู้ว่าคนข้างกายเธอไม่ได้อยู่ตรงนี้เป็นเวลานาน ดวงตากลมโตกระพริบปริบๆ กลางความมืด ยกมือขึ้นปิดนัยน์ตาเมื่อมโนเอาเองว่าในเวลาดึกสงัดเยี่ยงนี้ ชายหนุ่มจะอยู่ที่ไหนได้!

ในที่สุดฑิฆัมพรก็ตกลงปลงใจจะออกไปค้นหาความจริง ถึงจะกลัวที่จะต้องรับรู้ แต่ก็ไม่อยากทนฝืนนอนกระสับกระส่ายบนที่นอน โดยที่ความคิดเตลิดเปิดเปิงไปเสียไกล ถึงเธอจะเชื่อใจของวิคเตอร์อยู่บ้าง

ในความเป็นจริงแล้วหนุ่มเจ้าเสน่ห์และมีทรัพย์สมบัติมากมายมหาศาล รอบตัวของวิคเตอร์มีผู้หญิงสวยแตะมือกันผลัดเปลี่ยนวนเวียนมาไม่ขาดสาย ทั้งดารา นางแบบ หรือไม่ว่าจะเป็นลูกหลานไฮโซทั่วโลก ทุกคนล้วนแล้วแต่ต้องการพิชิตหัวใจของวิคเตอร์แทบทั้งสิ้น

เสียงคุยกันดังเบาๆ ในบริเวณห้องอาหารมีแสงไฟสาดส่องออกมาเพียงสลัวๆ และเธอก็ค่อยๆ จรดปลายเท้าย่องเข้าไปดูด้วยหัวใจเต้นระทึก สองคนนั่นจะลุกขึ้นมาคุยอะไรตอนดึกดื่น

อีกทั้งกริ่งสัญญาณอันตรายในหัวสมองของเธอกรีดเสียงร้องดังสนั่น มันเตือนถึงความกลัวที่ยังคงค้างอยู่ในหัวใจ

ซิเฟียร่าแอบลอบอมยิ้ม เมื่อเหยื่อใกล้เข้ามาติดกับแล้ว เธอเฝ้าอุตส่าห์รอคอย ไม่เสียแรงที่อุตส่าห์ถ่างตารอโอกาสอันดี แค่เพียงเห็นวิคเตอร์ออกมาจากห้องนอนแสนสุขในเวลาดึกดื่น เธอก็รีบย่องตามเขาไปโดยเร็ว สู้หาเรื่องชวนคุยและดึงตัววิคเตอร์ไว้ได้เกือบสิบนาที

แม่ผู้หญิงหน้าโง่นั่นก็ไม่ตื่นขึ้นมาเสียที สงสัยจะหมดแรงเมื่อเธอได้เห็นเต็มสองตาว่าช่วงหัวค่ำทั้งสองคนมีความสุขร่วมกันโดยไม่เกรงใจเธอที่อยู่อาศัยด้วยซักนิด

เสียงครางของทั้งสองคนทำให้เธอริษยามากขึ้น เมื่อสิ่งที่เธอต้องการคือทั้งตัวและกระเป๋าสตางค์ของวิคเตอร์ เพราะฉะนั้นจะต้องพยายามทำทุกวิถีทางแยกสองคนออกจากกันให้ได้

เมื่อวิคเตอร์เป็นขุมสมบัติที่มีมากทั้งเพชรทั้งทองยิ่งกว่าถ้ำของอะลาดินเสียอีก

เพียงเห็นเงาวูบวาบจากปลายหางตา ซิเฟียร่ารีบทำเซเดินสะดุดล้ม ร่างอวบอุ่นที่มีเพียงชุดนอนบางๆ เซปะทะอกอุ่นของวิคเตอร์ มือเรียวสอดหายเข้าไปใต้ชุดคลุมลูบไล้แผ่วๆ

และซบใบหน้าซุกไซ้ซอกคอโดยเบียดกายกระแซะร่างใหญ่โต จนคนที่มาเห็นรู้สึกตกใจแกมเศร้าสลด ฑิฆัมพรยกมือเรียวบางขึ้นปิดริมฝีปาก กลั้นเสียงสะอื้นไห้ไม่ให้เล็ดรอดออกมา

ร่างเล็กบางรูดลงไปกองที่พื้น สองตากลบไปด้วยน้ำร้อนๆ และมันกำลังไหลรินออกมาจากสองตาเหมือนทำนบกั้นน้ำไว้พังทลาย

วิคเตอร์พยายามดึงมือหนวดปลาหมึกที่ยุ่มย่ามบนเนื้อตัวของเขาออกไปให้พ้นๆ มันคงเป็นความจริงเมื่อเจอคนที่ตัวเองคิดว่าใช่ เขาหมดความรู้สึกกับผู้หญิงคนอื่นไปโดยปริยาย

ต่อให้ซิเฟียร่าเปลือยกายต่อหน้า เขาเชื่อว่าตัวเองจะไม่เกิดอารมณ์อื่นใดอย่างมากก็มองได้อย่างเดียว ผิดกับฑิฆัมพรแค่ได้กลิ่นกายของเธอ อารมณ์ของเขาก็ปึ๋งปั๋งอยากจะบุกตะลุยเดินหน้าโดยไม่เหน็ดไม่เหนื่อย

ปล่อย! ซิเฟียร่า ไม่อย่างนั้นผมจะให้คุณเดินฝ่าหิมะออกไปตอนนี้เลย เราคงอยู่ร่วมชายคาเดียวกันไม่ได้ ขอให้รู้ไว้ผมมีภรรยาแล้ว

เขาก้มใบหน้าลงกระซิบเสียงเครียดริมใบหูของเธอ แต่สิ่งที่ฑิฆัมพรมองเห็นผ่านม่านน้ำตา คือวิคเตอร์ก้มลงหอมแก้มสาวในอ้อมกอดและเหลี่ยมมุมของแสงไฟทำให้ภาพที่มองเห็นบิดเบือน

เธอค่อยๆ โซซัดโซเซกลับห้องนอนอย่างเดียวดาย ร่างบอบบางสั่นระริกเธอร่ำไห้อย่างหนักแต่กัดริมฝีปากไว้จนแน่น เนื้อในอุ้งปากเป็นแผลเลือดสดๆ ไหลออกมาจนลำคอขมปร่าจากเลือดที่ออกมาเต็มอุ้งปาก

น้ำตาร้อนๆ ไหลนองใบหน้า รีบซุกตัวบนที่นอนตลบผ้าห่มคลุมกายเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าหนักเดินตรงมาทางห้องที่พักอาศัย

นางฟ้า!

เมื่อเข้ามาในห้องวิคเตอร์ทดสอบเรียกฑิฆัมพรดู หากเธอตื่นมาเห็นเหตุการณ์เข้า เขาก็จะอธิบายทุกอย่างให้ฟัง แต่เมื่อเธอยังคงหลับอยู่ก็สบายใจไปเปราะหนึ่ง

เมื่อผู้หญิงมักอ่อนไหวกับเรื่องเปราะบางเช่นนี้เสมอ เขาจึงไม่อยากให้มีเรื่องอะไรมากระทบกับหัวใจที่ยังเปราะบางอยู่ รอให้เธอหนักแน่นและเข้มแข็งกว่านี้ก่อน ถึงจะค่อยเรียนรู้นิสัยใจคอระหว่างกันภายหลัง

เขารีบสอดตัวใต้ผ้าห่มดึงร่างอวบอุ่นเข้าสู้อ้อมกอดเหมือนเดิม แขนแข็งแรงกระชับแน่นโอบกอดเธอด้วยใจรัก ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไปในอนาคต เขาจะไม่มีวันปล่อยมือจากฑิฆัมพรเด็ดขาด!

น้ำตาร้อนรินไหลไม่หยุดไม่หย่อน หัวใจดวงเล็กๆ เจ็บร้าวแทบกระอักเลือด ความใจร้ายใจดำของวิคเตอร์เธอพึ่งเคยพบเจอ ไม่อยากเชื่อว่าเขาพึ่งกกกอดผู้หญิงคนอื่นมาแท้ๆ กลับทำท่าไม่รู้ไม่ชี้กลับมากอดเธอหน้าตาเฉย เธออยากจะผลักไสมือคู่นั้นออกไปให้พ้น

แต่กลัวว่าเขาจะฉุกใจว่าเธอรู้เห็นและคงไม่หลงลมปากเขาอีกครั้งเป็นแน่ จึงกลั้นเสียงสะอื้นกลืนน้ำตากลับเข้าไปในอก มือเล็กๆ กำแน่นดวงตากลมโตวาววับถึงจะมีน้ำตาร้อนๆ ไหลรินอยู่ตลอดเวลาก็เถอะ

สิ่งที่กลัวเกรงมาตลอดมันเกิดขึ้นจริงๆ และมันเป็นการตัดสินใจครั้งสุดท้ายของเธอและจะไม่เปลี่ยนแปลงไปจากนี้ ถึงหัวใจของตัวเองจะยับเยินจนไม่สามารถนำกลับมาประกอบให้กลับเหมือนเดิมได้ เพิ่งรู้ว่าความรัก มันนำพามาทั้งความสุขและความเจ็บปวด

ในอดีตเธอแค่หลงใหลเป็นความรักแบบเด็กๆ พอผิดหวังก็ฟูมฟาย แต่ไม่นานก็ลืม เมื่อยังไม่มีอะไรเสียหายสักอย่าง ในเวลานี้เธอไม่เหลืออะไรอีกเลย หัวใจไม่รักดีก็มอบให้เขาทั้งดวง

แถมความสาวที่สู้เก็บรักษามาอย่างดี ไม่มีใครได้เฉียดเข้าใกล้ วิคเตอร์ก็กระชากมันไปจากเธอเสียแล้ว

ต่อให้ร้องไห้จนน้ำตากลายเป็นสายเลือดอะไรๆ มันก็ไม่กลับเป็นเหมือนเดิมแต่เธอจะไม่ยอมจมปรักอยู่แบบนี้เด็ดขาด เพราะแค่เริ่มแรกลายของเขาก็ปรากฏให้เธอเห็นเสียก่อน

หากเธอยังฝืนอยู่ต่ออนาคตคงไม่แคล้วต้องทนทุกข์ กินน้ำตาต่างอาหารนานาชนิด

 

จมอยู่กับความเศร้าตรม และเดียวดายไร้อ้อมกอดที่โหยหา เพราะเธอรังเกียจสัมผัสนั้นไม่อยากให้มือคู่เดิมที่โอบกอดหญิงอื่นกลับมาซ้ำรอยที่ตัวเธอ...

 



แสดงความคิดเห็น หัวข้อ : ตอน 8 หลอกล่อให้ปล่อยตัว
* ชื่อ :
เช่น John
ไอคอน :
ความคิดเห็น :
อีโมชั่น :



ไฟล์ : แนบไฟล์ แนบไฟล์
Captcha :
captcha
  Enter Characters
แสดงความคิดเห็น
 
Online:  43
Visits:  886,030
Today:  1,131
PageView/Month:  28,732