สำนักพิมพ์ รัตมาบุ๊คส์ Story Love Sweet

edf40wrjww2tContent:Content_Data
ผู้เขียน : tonkhowรัตมา   หัวข้อ : ตอน 4 100%อ่าน 34370 / ความคิดเห็น 23
รูปประจำตัว
tonkhowรัตมา
  • 150 กระทู้ที่เริ่มไว้
  • 24 เมษายน 2556
รูปไอคอน
หัวข้อ : ตอน 4 100%
18/4/2558 10:50:00

ตอนเก่าค่ะ

http://www.rattamabooks.com/?cid=2061566

แกร๊ก...

เสียงประตูบานเลื่อนเปิดออก พร้อมกับร่างสูงของไมเคิลก้าวเข้ามา ชายหนุ่มเอี้ยวหน้าไปมอง

เธอมาแล้วครับเขารายงานเสียงขรึม เบรย์เดนพยักหน้านิดๆ ก่อนจะตามไมเคิลเข้าไป

ที่ห้องรับแขก รินรดานั่งตัวคู้กวาดตามองไปรอบๆอย่างสนใจใคร่รู้ เพราะไม่เคยเข้าพักโรงแรมหรูขนาดนี้มาก่อนเลย แม้ฐานะทางบ้านจะไม่ลำบาก ออกจะเหลือใช้ แต่ก็ไม่ได้ฟุ่มเฟือย

ตัวห้องจัดแต่งอย่างหรูหรา ตกแต่งด้วยโทนสีเทาอ่อนสะอาดตา พร้อมกับเฟอร์นิเจอร์ราคาแพงเข้าชุด สมกับที่เป็นโรงแรมระดับห้าดาว จนเธอรู้สึกตัวเล็กลีบไปเลย ชายหนุ่มก้าวอาดๆเข้ามา แววตาขึงขังมากกว่าที่เคยเป็น มันไม่มีความซุกซนขี้เล่นเหมือนอย่างเคย มันดูเย็นชา เบรย์เดนวางเอกสารลงตรงหน้า รินรดาขมวดคิ้วมุ่นด้วยความสงสัย

สัญญาว่าจ้าง อ่านแล้วก็เซ็นซะ

เขาบอกห้วนๆ ดูสีหน้าแล้วเหมือนโกรธใครมา อันที่จริงมันเหมือนโกรธเธอต่างหาก ซึ่งก็ไม่รู้ว่าไปทำอะไรให้อีก รินรดาหยิบมันขึ้นมาอ่านอย่างละเอียด ต้องรอบคอบให้มากที่สุดจะได้ไม่เสียเปรียบ

สัญญามีสองฉบับ หญิงสาวไล่เรียงไปตามบรรทัด หลักๆก็ว่าด้วยเรื่องจำนวนเงินที่เธอติดค้างเขาอยู่ และมีจำนวนเงินค่าจ้างที่จะได้แต่ละเดือน ซึ่งก็ไม่ถึงหมื่นปอนด์ด้วยซ้ำ แบบนี้ไม่รู้เมื่อไหร่จะปลดหนี้ได้หมดพออ่านทวนเป็นครั้งที่สาม รินรดาก็จรดปากกาเซ็นลงนามยอมรับข้อตกลงแบบไม่เต็มใจ เบรย์เดนเหยียดยิ้มด้วยความพอใจนิดๆ ดึงมันไปอ่าน ก่อนจะนิ่วหน้า

ไมร่า รินรดา แลนซล็อต...คุณเปลี่ยนชื่อเหรอ?”

ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมาจากเอกสารด้วยความฉงน รินรดาทำหน้าเหลอหลา ตายจริง! เธอลืมไปเลยว่าตัวเองมาในฐานะเรณุกา

เอ่อ...ใช่ฉันเปลี่ยนชื่อ

โกหกออกไปแบบขอไปที เขาไม่รู้ว่าเธอไม่ใช่เรณุกาเป็นดีที่สุด ขี้เกียจตอบคำถาม ชายหนุ่มพยักหน้านิดๆ

เป็นอันว่าตอนนี้ คุณเป็นลูกจ้างผมแล้ว

เบรย์เดนยื่นสัญญาให้ไมเคิลเอาไปเก็บส่วนอีกฉบับรินรดาเก็บไว้

แล้วไงต่อ?”

หญิงสาวจ้องหน้าเขาตรงๆ เหมือนจะถามว่าเธอต้องทำอย่างไร หรือต้องทำอะไรบ้าง

ก็ไม่มีอะไรมาก แค่ดูแลเรื่องส่วนตัว ทุกเช้าคุณต้องมาปลุกผม เตรียมทุกอย่างให้เสร็จสรรพก่อนผมตื่น คอยรับคำสั่ง ห้ามค้าน ห้ามเถียง ห้ามเกี่ยงเวลาผมบอกให้ทำอะไร ห้ามขัดใจ ห้ามทำหน้าไม่พอใจ ห้ามด่า อันนี้สำคัญ

บอกเสียงดังฟังชัด รินรดาถลึงตาใส่เนี่ยนะไม่มากสารพัดจะห้าม เผลอทำหน้าไม่พอใจนิดๆออกมา นั่นไง! เพิ่งบอกอยู่หยกๆ นี่ครั้งแรกผมจะไม่ถือสา แต่ถ้ามีครั้งต่อไป ผมจะตัดเงินคุณ

ผู้ชายหน้าเลือดเธอด่าออกไปอย่างลืมตัว

หนึ่งร้อยปอนด์ ต่อความผิดหนึ่งครั้ง จดไว้ด้วยไมเคิล

เบรย์เดนสั่งลูกน้องที่ยืนกลั้วหัวเราะอยู่ข้างๆ โดยที่ดวงตายังจ้องเขม็งอยู่ที่เธอ รินรดาอยากกรี๊ดใส่หน้าเขาเหลือเกิน แต่ต้องพยายามข่มมันไว้

ไอ้ผู้ชายบ้า ไอ้คนเฮงซวยเธอแทบอยากร้องไห้ แค่วันแรกก็โดนตัดเงินเสียแล้ว แบบนี้ทำไปจนถึงชาติหน้ามันก็ไม่มีวันใช้หนี้หมด

เช้าวันต่อมารินรดาตื่นแต่เช้าตรู่ วันแรกของการทำงานไม่ค่อยสดใสเอาเสียเลย เธอลุกไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า หยิบชุดที่รัดกุมที่สุดมาสวม กันไว้ก่อน กางเกงยีนตัวหนากับเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีฟ้าอ่อน ตรวจดูว่ามันไม่ล่อแหลมมากเกินไป

ก่อนจะหันไปถอนหายใจให้กับประตูที่มันเชื่อมไปยังอีกห้อง ทำหน้าราวกับว่ามันเป็นประตูสู่ขุมนรก โดยเฉพาะมีเจ้าชายอสูรอย่างเบรย์เดนรออยู่

เอื้อมมือไปบิดลูกบิดเปิดออกช้าๆ

ค่อยๆแทรกร่างอรชรเข้าไป ยืนกอดอกอยู่ปลายเตียง สายตาจับจ้องมองเบรย์เดนที่นอนหลับสนิทอยู่บนเตียงนอนขนาดคิงไซส์ เธอเหลือบมองนาฬิกาข้อมือเป็นระยะ

ขณะที่เข็มยาวก็หมุนวนไปเรื่อยๆ หญิงสาวแอบย่องไปเตรียมทุกอย่างให้เขาเสร็จสรรพ เตรียมน้ำอุ่นไว้รอท่า พร้อมกับชุดที่แขวนอยู่หน้าตู้ จากนั้นก็รอเวลาปลุก

ระหว่างที่ยืนนิ่ง มองสำรวจใบหน้าเจ้านายหนุ่มอย่างเลื่อนลอย ยามหลับปุ๋ยแบบนี้ดูไร้พิษสง สงบนิ่ง ดวงตาหลับพริ้ม ผิวหน้ากึ่งเกลี้ยงเกลา ไรหนวดจางๆ เพิ่มเสน่ห์ความเป็นหนุ่มให้น่ามอง

มันสามารถละลายใจหญิงได้ในชั่วพริบตา จนแม้เธอเองยามนี้ยังละสายตาไม่ได้

ยอมรับเลยว่าผู้ชายคนนี้เพอร์เฟกต์ไร้ที่ติ เพราะเครื่องหน้าที่รับกันได้อย่างลงตัว เส้นคิ้วที่เรียงกันดกดำเป็นแพหนา เลื่อนต่ำลงมาจนถึงริมฝีปากได้รูปที่มันเผยอขึ้นเล็กน้อย

อยู่ดีๆก็ร้อนวูบขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ รินรดารีบเมินหน้า ชั่วขณะหนึ่งจิตใจสาวเริ่มหวั่นไหว คิดบ้าอะไรของเราวะเนี่ย? ยกมือเกาหัวอย่างมึนๆราวกับตกอยู่ในภวังค์ไปชั่วครู่

เหมือนโดนมนตร์สะกดยังไงไม่รู้ มองนาฬิกาอีกทีได้เวลาปลุกแล้ว เธอยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ส่งเสียงเรียกเขาเบาๆ

คุณคอนราด!ชายหนุ่มยังนอนนิ่งไม่ไหวติง หญิงสาวกลอกตาใส่

คุณคอนราด...

คราวนี้รินรดาเพิ่มระดับให้มันดังขึ้น แต่ให้ตายสิ! เขายังหลับปุ๋ยอยู่เลย คนอะไรหลับลึกจริงๆขนาดเธอมายืนดูเขาอยู่ตั้งนานยังไม่รู้สึกอีก หญิงสาวเอื้อมมือไปสะกิดปลายเท้าเขาเบาๆ ก็ยังเฉย ดึงผ้าห่มแรงๆ ก็ยังนิ่ง

โอยจะบ้าตาย! รินรดาพ่นลมดังฮึดฮัด

ตัดสินใจเดินอ้อมไปข้างๆเตียง ยื่นมือไปหมายจะปลุกเขาให้ตื่น แต่ถูกเบรย์เดนที่ลืมตาขึ้นมาคว้ามือเรียวเอาไว้ ก่อนจะดึงร่างเธออย่างแรงรินรดาหน้าคว่ำลงไปบนเตียง

ร่างทาบอยู่บนตัวเขา ชายหนุ่มแกล้งปรือเปลือกตาหนาๆ เหมือนคนเพิ่งตื่นนอน ทั้งที่ความจริงตื่นตั้งนานแล้ว ใช้เท้ายันผ้าห่มออก ท่อนแขนกำยำล่ำสันสอดรวบเอวคอดไว้แน่น

ใบหน้านวลผ่องอยู่ห่างจากปลายจมูกเขาไม่ถึงคืบ กรุ่นกลิ่นหอมจางๆลอยเอื่อย บางอย่างในตัวของหญิงสาวกำลังตีวนมั่วไปหมด ราวกับพายุหมุนที่มันแปรปรวน ปั่นป่วนในท้อง

รินรดาใช้สองมือน้อยๆดันตัวออก แต่ทว่าเบรย์เดนยิ่งเพิ่มแรงรัดมากขึ้นไปอีก

กลิ่นอะไรหอมจัง

แกล้งยื่นใบหน้าคมคร้ามเข้ามาใกล้ สูดกลิ่นเนื้อนวล แก้มใสสุกปลั่งสีแดงระเรื่อ ฝ่ามือทาบอยู่บนแผ่นหลังที่มีเสื้อตัวหนาคั่นกลาง แต่รับรู้ได้ถึงอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นของคนในอ้อมแขน นุ่มอุ่น

เขาใช้ปลายนิ้วแทรกไปตามไรผมนุ่มลื่นดุจแพรไหม ฉวยมันมาดม ช่างหอมฟุ้งยวนใจ ดวงตากลมโตสีนิลวาวของเธอเบิกกว้าง หายใจติดขัดเป็นช่วงๆ

ปล่อยอย่ายุ่งกับผมฉัน

รินรดาขืนตัวออก แต่ชายหนุ่มไม่ยอมปล่อยง่ายๆ หญิงสาวถลึงตาใส่อย่างกรุ่นโกรธ

นี่การที่คุณเป็นนายจ้างฉัน แต่ไม่ได้แปลว่า คุณมีสิทธิ์ลวนลามฉันได้นะ

ขู่เสียงดังฟ่อๆใส่ เบรย์เดนกลับแสร้งยิ้มหน้าตายไม่สะดุ้งสะเทือนต่อคำขู่ พลิกตัวขึ้นมา แล้วดันร่างเธอลงไปนอนแทน แกล้งชะโงกหน้าไปดูนาฬิกาที่หัวเตียง ขณะที่ร่างเขายังทับเธออยู่จนขยับไม่ได้

แปดโมงเอง ผมยังง่วงอยู่เลย ขอนอนต่ออีกหน่อยนะ

เขาพูดเสียงกระซิบ จากนั้นก็ซบหน้าลงบนอกเธอเฉยเลย ร่างเบรย์เดนทั้งหนา ทั้งหนัก เขาไม่รู้รึไงว่าเธอกำลังจะขาดใจตาย

คุณคอนราด...ถ้าง่วงคุณก็ลงไปนอนดีๆสิ คุณมานอนทับฉันแบบนี้ ฉันหายใจไม่ออก

 รินรดาดึงตัวเขาออกอย่างขลุกขลัก ชายหนุ่มจำต้องผละออกทั้งที่ใจมันอยากนอนอยู่อย่างนั้น อกอุ่นๆของเธอมันทำให้เจ้านายหนุ่มอย่างเขาแทบโงหัวไม่ขึ้นราวกับลูกตะกั่วนับสิบตันถ่วงเอาไว้ก็ไม่ปาน

ผ่อนลมหายใจช้าๆเนิบๆ เมื่อสายตาเจ้าเล่ห์ของเขาสะดุดอยู่ที่ซอกคอขาวเนียน อยากฝังเขี้ยวลงไปจัง เขาไม่ค่อยมีความอดทนกับเนื้อหนังมังสาเสียด้วยสิ อยากจะกลืนกินเธอทั้งตัวเลย

แต่เพราะสายตาขุ่นขวางของเจ้าหล่อนที่ส่งออกมา มันทำให้เขาต้องหยุดความคิดชั่วร้ายไว้ชั่วคราวก่อน ย้ายร่างออกไปจากเตียงนอนอย่างหงุดหงิดใจ ปรายตามองสาวเจ้าที่ดึงเสื้อเชิ้ตที่มันเลิกขึ้นจนเห็นหน้าท้องแบนราบนวลเนียน โอย...อยากกลั้นใจตาย เดินหน้ามุ่ยเข้าห้องน้ำไป รินรดาพ่นลมหายใจดังฟู่

มีโอกาสเป็นไม่ได้เลยนะ คนอะไรหื่นได้หื่นดี ถึงว่าให้เรามาปลุกแต่เช้าเพราะอย่างนี้นี่เอง แผนสูงนักนะ

เธอบ่นพึมพำเสียงค่อย ดวงหน้ายังร้อนผ่าวอยู่ แต่ทว่ามีเสียงดังลอยออกมาจากห้องน้ำว่า

ได้ยินนะ นินทาเจ้านายระวังเงินเดือนจะไม่เหลือ

รินรดามองค้อนปะหลับปะเหลือกไปที่ประตู ทีงี้หูดีจัง!

 

ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง เธอว่าเธออาบน้ำนานแล้วนะ แต่ผู้ชายคนนี้นานยิ่งกว่า ต้องสะอาด ต้องเนี้ยบทุกกระเบียดนิ้วรินรดาหยิบชุดที่เตรียมไว้ไปวางบนเตียง บานประตูห้องน้ำเปิดแง้มออกมา เบรย์เดนอยู่ในชุดเสื้อคลุมอาบน้ำ

เนื้อตัวเปียกม่อลอกม่อแลก มือข้างหนึ่งถือผ้าขนหนูผืนเล็กซับหน้า คอเสื้อเปิดออกอย่างล่อแหลม มองเห็นแผงอกแข็งแกร่งที่มีไรขนสีน้ำตาลอ่อนยาวจนถึงหน้าท้องที่เป็นลอนกล้ามเนื้อแน่นปึก

ไม่รู้จงใจหรืออย่างไร แต่มันทำให้ใจเธอเต้นแรง รีบเมินหน้าไปทางอื่น

ฉันเตรียมชุดไว้ให้แล้ว

เธอชี้มือชี้ไม้ที่ปลายเตียง เสื้อเชิ้ตเนื้อผ้าเรียบลื่นเป็นมันวาวสีขาว กับสูทลำลองสีกรมท่า พร้อมกับกางเกงยีนสีเข้ม แกล้งมองไปทางอื่น เพื่อที่จะได้ไม่ต้องประสานสายตากับเขา

เจ้านายหนุ่มอมยิ้มน้อยๆพอใจที่เห็นใบหน้าสวยหวานกำลังเป็นสีเข้มขึ้นอีกครั้ง หรี่ตาคู่คมลงอย่างนึกสนุก

ผมไม่ชอบชุดนั้น

เขาพูดด้วยน้ำเสียงเอื่อยเฉื่อย หญิงสาวหันขวับไปมองแต่ก็ต้องสะดุดกับรอยยิ้มเจ้าเสน่ห์เล็กน้อย พยายามปรับสีหน้าให้เรียบนิ่ง บอกตัวเองว่าห้ามโกรธเดี๋ยวโดนตัดเงิน ปัดไรผมเหน็บหูอย่างรำคาญ เดินไปที่ตู้เสื้อผ้าเพื่อเลือกชุดใหม่ให้เจ้านายใหญ่ผู้เรื่องมาก

เธอเปิดตู้ออกมาได้ข้างเดียว ร่างสูงใหญ่ของเบรย์เดนก็เข้ามายืนประกบหลังแบบไม่ทันตั้งตัว รินรดาสะดุ้งเฮือก! เอาอีกแล้วนะคนฉวยโอกาส

ตัวไหนดีน้า...

เบรย์เดนแกล้งทำเป็นเลือกเสื้อผ้า มือก็ควานหาไปเรื่อย ใช้มือดันตัวแล้วตัวเล่าโดยเสื้อผ้าที่อัดแน่นอยู่ในตู้มีแต่แบรนด์ดังๆทั้งนั้น มืออีกข้างประคองอยู่ที่เอวกิ่ว ซ้ำสันจมูกคมๆ ยังเคลียอยู่ข้างๆหู

รู้สึกถึงลมหายใจร้อนๆไรขนอ่อนพร้อมใจกันตั้งชันขึ้นโดยมิได้นัดหมายเธอทนไม่ไหวแล้วนะ แม้จะถูกเลี้ยงมาแบบธรรมเนียมฝรั่ง การถูกเนื้อต้องตัวกันเป็นเรื่องธรรมดา แต่แบบนี้มันออกจะเกินไปหน่อย

เธอรู้มาว่าธรรมเนียมของคนไทยหนุ่มสาวไม่ควรใกล้ชิดกันมากเกินจำเป็น และนี่มันก็เลยเถิด เธอจะยอมให้เจ้านายลามกแบบนี้ล่วงเกินซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีกไม่ได้

ตั้งแต่โตเป็นสาวมาขนาดตอนมีแฟนอย่างมากก็แค่จับมือหรือหอมแก้มเท่านั้น เพราะงั้นเธอเลยถูกทิ้งเพราะเขาหาว่าเล่นตัว แต่เรื่องนั้นไม่ใช่ประเด็น ตอนนี้เธอกำลังโดนลวนลามครั้งที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้

รินรดาจับมือเขาออกจากเอว ก่อนจะหันมาประจันหน้าแต่ทว่าเธอทำตัวเองติดกับเพราะหันกลับมาไวเกิน ตอนนี้ปลายจมูกอยู่ชิดติดกันชายหนุ่มเองก็ตกใจไม่น้อย ไม่คิดว่าเธอจะหันหน้ามา

เขากำลังเพลินอยู่กับการแกล้งคนอยู่แล้วเชียว จู่ๆก็มีพลังงานบางอย่างพุ่งขึ้นมาเบรย์เดนจ้องเข้าไปในดวงตาคู่โตสีนิลชวนฝันดำดิ่งลึกลงไปด้วยใจที่สับสน

เกิดการต่อสู้ขึ้นภายในใจที่กำลังสั่นไหวอย่างรุนแรง ใจมันแบ่งแยกออกเป็นสองส่วน ด้านหนึ่งมันอยากชิมรสหวานจากริมฝีปากอิ่มสีแดงเชอร์รีที่กำลังสั่นระริก


จำนวนความคิดเห็นทั้งหมด : 23
1
รูปประจำตัว
Keshawn
  • 0 กระทู้ที่เริ่มไว้
รูปไอคอน
ความคิดเห็น : 2
21/2/2559 10:18:00
รูปประจำตัว
Onechojo
  • 0 กระทู้ที่เริ่มไว้
รูปไอคอน
ความคิดเห็น : 1
19/7/2558 19:57:00
Holy Tooedl, so glad I clicked on this site first!
จำนวนความคิดเห็นทั้งหมด : 23
1

แสดงความคิดเห็น หัวข้อ : ตอน 4 100%
* ชื่อ :
เช่น John
ไอคอน :
ความคิดเห็น :
อีโมชั่น :



ไฟล์ : แนบไฟล์ แนบไฟล์
Captcha :
captcha
  Enter Characters
แสดงความคิดเห็น
 
Online:  33
Visits:  927,310
Today:  415
PageView/Month:  28,259